| امروز چهارشنبه, ۲۳ آبان , ۱۳۹۷ |
سرخط خبرها:

یادداشتی از محمد جواد توکلی؛


ضعف ساختارها و قواعد تنظیمی در بورس کالا

وضعیت موجود در بازار فولاد، حاکی از ضعف های ساختاری بازار بورس کالا در ایران دارد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ـ تحلیلی طلیعه، محمد جواد توکلی عضو هیئت علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در یادداشتی به ضعف ساختاری در بورس کالا پرداخته است.

در این یادداشت آمده است:

 وضعیت موجود در بازار فولاد حاکی از ضعف های ساختاری بازار بورس کالا در ایران دارد. اینکه سه شرکت بزرگ فولاد مبارکه، ذوب آهن اصفهان و فولاد خوزستان می توانند با دستکاری عرضه فولاد به بورس قیمت ها را بالا ببرند و سپس حاشیه بین قیمت بورس و قیمت بیرون بورس ایجاد  کنند و به تبع سفته بازان را برای ورود به این بازار به وسوسه بیندازند، و در گام بعد برای افزایش قیمت چانه زنی کنند تا فاصله این دو قیمت کم شود،  حاکی از ضعف تنظیم گری بورس کالا است.

بورس کالا باید قواعدی برای تنظیم رفتارهای انحصاری و سفته بازانه داشته باشد. ساختار نظارت بر اجرای این قواعد و پایش مستمر بازار نیز مهم است. عنوان شد که از اول مرداد قواعدی برای تنظیم بورس کالا ابلاغ شده ولی به صورت کامل بدان عمل نمی شود، شرط اولویت تامین نیاز صنایع داخلی نسبت به صادرات رعایت نمی شود، پرهیز از عرضه قطره چکانی در بازار مراعات نمی شود.

ضعف ابزارهای کنترلی نیز مزید بر علت است. چندی پیش نماینده وزارت صنعت از فولادی ها خواهش می کرد که فولاد بیشتری به بازار عرضه کنند. مگر کار سیاست گذار باید خواهش و تمنا باشد، سیاست گذار باید ابزار کنترل داشته باشد، باید بتواند مرتکبان تبعیض قیمت، کنترل قیمت با کاهش عرضه و مانند آن را تنبیه کند، وگرنه خواهش و تمنا آن هم در شرایط تحریمی کارساز نیست.

مشکل پشت سر ضعف قوانین و ساختارها، عدم تعریف دقیق استحقاق ها است. دیشب هر کدام از نمایندگان صنایع فولاد،  پروفیل و لوله حق را به جانب خودش می دانست. برای تعیین حق  باید به سوالاتی از این دست جواب داد که فولادی ها چه آورده ای دارند و چه بدست می آورند و اینکه آیا چنین عایدی عادلانه و منصفانه است؟ آیا اینکه آنها گاز ارزان قیمت دریافت می کنند، و دلار صادراتی شان را هم به قیمت ۸هزار تومان عرضه می کنند، آیا منصفانه است که محصولشان را گران بفروشند؟ و اساسا گران و ارزان را چگونه باید تعیین کرد آن هم در بازاری که عرضه کنندگان انحصاری دارد و رانت منابع ارزان نیز به آنها تعلق می گیرد.

همین سوال در مورد صنایع پایین دستی فولاد هم وجود دارد. این صنایع چه حاشیه سودی باید داشته باشند؟ اگر آنها فولاد ارزان گرفتند که بر مبنای ارز ۴۲۰۰ تومانی قیمت گذاری شده ، می توانند محصولشان را بر اساس ارز ۸ هزار تومانی بفروشند؟ چه کسی و با چه مکانیزمی باید روند معاملات نظارت کند و آن را تعدیل کند؟

انتهای پیام/

کد خبر : 74466
تاريخ ثبت خبر : ۲۴ مرداد ۱۳۹۷
ساعت بارگزاری خبر : ۱۲:۱۶
برچسب‌ها, ,

دیدگاه شما

( الزامي ) (الزامي)